Bright Green Lies: de leugens rond “duurzaamheid”

Bright Green Lies wijst op de hypocrisie en het failliet van toonaangevende milieugroepen en hun meest prominente cheerleaders. De bekendste milieuactivisten zijn niet bekommerd om de (ongemakkelijke) waarheid, of zelfs het bepleiten van rationele oplossingen om het dreigende ecocide te vermijden. In plaats daarvan zwelgen ze in leugens en het waanideeën die mensen moeten voorhouden dat er “maakbare oplossingen” zijn, in plaats van de werkelijkheid onder ogen te zien. Ze zeggen niet wat voor de hand ligt, namelijk dat we niet kunnen doorgaan met overconsumptie en industriële expansie, willen we overleven als (mensen)soort. Het milieudebat, zo betogen Derrick Jensen en co-auteurs, is vervuild door hubris en het kinderachtig verlangen van mensen in geïndustrialiseerde landen om het onhoudbare te onderhouden. Alle debatten over milieubeleid zouden moeten beginnen met het eren en beschermen van de Aarde zelf, niet de verlangens van de menselijke soort. We weigeren de juiste vragen te stellen omdat deze vragen een grimmige waarheid blootleggen: we kunnen namelijk niet blijven leven zoals we leven. Dit zou een suïcidale dwaasheid zijn. ‘Vertel me hoe je zoekt, en ik zal je vertellen wat je zoekt,’ zei de Duitse filosoof Ludwig Wittgenstein. Dit is de kracht van Bright Green Lies: Het stelt de vragen die de meesten weigeren te stellen. En in die vraag, in dat zoeken, komen diepgaande waarheden aan het licht die wij op eigen risico hebben genegeerd.”— Chris Hedges, Pulitzer Prijs-journalist en auteur van America: The Farewell Tour.

Derrick Jensen, Lierre Keith, Max Wilbert, Bright Green Lies ISBN 9781948626392

Commentaar van: Article by Julia Barnes, director of Bright Green Lies, on the environmental devastation caused by Green tech.

“To scale up the production of these technologies would require increased mining, habitat destruction, global shipping, industrial manufacturing, and the production of more toxic waste. “Renewables” are predicted to be the number one cause of habitat destruction by mid-century.
All the mining, pollution and habitat destruction simply adds to the harm being done to the planet. Nothing about the production of “green” energy helps the natural world.
Life wants to live. If we can stop the harm, nature will do the repair work that’s necessary. But there are limits to how far things can be pushed, and we are running out of time. Up to 200 species are going extinct every day. The destruction of the world is accelerating, thanks in part, to the very industries being touted as “green”. With life on the planet at stake, we cannot afford to waste time on false solutions.” reddit.com

VS-rapport: post-coronawereld onderuitgehaald door klimaat en sociale onrust

Intelligence forecast sees a post-coronavirus world upended by climate change and splintering societies” kopte de Washington Post op 8/4/2021.

De Amerikaanse inlichtingendiensten hebben in hun jongste rapport weinig opbeurends te bieden aan een door de pandemie-vermoeide planeet. Waar gaat het volgens hen de komende 20 jaar naartoe? Het korte antwoord: het ziet er vrij somber uit. Maar het zouden ook geen Amerikanen zijn als ze niet afsloten met enkele “rozige” scenario’s.

Eerst de analyse

De pandemie is een mondiaal destabiliserende gebeurtenis geweest – “de meest significante mondiale ontwrichting sinds de Tweede Wereldoorlog” – die “de wereld heeft herinnerd aan zijn fragiliteit” en “een groot vraagteken heeft geplaatst” over de capaciteit van regeringen en instellingen om op catastrofes te kunnen reageren. COVID-19 wijst op de risico’s van ‘een kettingreactie van mondiale uitdagingen, van ziektes tot klimaatverandering, over ontwrichting door nieuwe technologieën tot financiële crises’.

Nog enkele punten uit het rapport

  • binnen samenlevingen neemt de sociale fragmentatie toe – politiek, cultureel, economisch – en een flink deel  van de wereldbevolking begint instellingen en regeringen te wantrouwen; ze vinden dat die niet willen of kunnen aan hun behoeften tegemoetkomen
  • meer en meer gaan mensen graviteren naar “informatiesilo’s” gelijkgestemden die elkaars overtuigingen versterken en tot (enige) waarheid uitroepen
  • een warmere planeet leidt tot nieuwe menselijke conflicten, waaronder, in het ergste scenario, mondiale voedseltekorten die massaal geweld uitlokken
  • concurrerende grootmachten (VS-China) zullen hun positie willen versterken, wat zal leiden tot “een meer conflictgevoelige en volatiele geopolitieke omgeving”
  • technologie, met al zijn mogelijkheden om economieën te stimuleren en de communicatie te verbeteren, kan ook de politieke spanningen verergeren – zoals ze al heeft gedaan

En dan de rozige scenario’s

  • het Europees herstelplan kan een stimulans zijn voor meer eenheid in Europa
  • landen die zich flexibel aanpassen, kunnen de crisis het hoofd bieden
  • een “renaissance” van de democratie, met Rusland en China “down”
  • Europa en China ijveren samen voor een betere wereld
  • de VS en China in vreedzame concurrentie.

Lees verder


Global Trends Report

Komt financiële crisis het klimaat ter hulp?

Gail Tverberg is een Amerikaans actuaris: zij berekent klimaatrisico’s zoals ze verzekeringsrisico’s bekijkt, dus louter op basis van de cijfers. Voor de zoveelste keer wordt ons voorspeld dat het financieel systeem niet houdbaar is, maar niemand weet hoelang de constructie het nog houdt. Daarover schrijft ze een blogpost, Headed for a Collapsing Debt Bubble, enkele (ingekorte) citaten:

Kan de VS-stimuleringswet (1.9 triljoen $), plus pakketten in andere landen, de wereldeconomie echt uit de recessie van 2020 halen? Dat denk ik niet. De economie draait op energie, veel meer dan op steeds meer schulden. Onze energieproblemen lossen we niet op in zes maanden of een jaar. De economie lijkt eerder op weg te zijn naar een ineenstorting van de schuldenzeepbel. Uiteindelijk zullen we misschien een reset van het mondiale financiële systeem zien, wat leidt tot minder uitwisselbare valuta’s, veel minder internationale handel en een dalende productie van goederen en diensten. Sommige landen kunnen het zwaar krijgen of zelfs instorten.

Intussen wind- en zonne-energie opdrijven is geen adequaat alternatief voor olie, zelfs niet voor puur elektriciteitsproductie. Het is gewoon een energieproduct dat sterk gesubsidieerd wordt en op die manier rendabel kan worden voor zijn producenten. Het klinkt mooi, “schone energie.” Helaas is de werkelijke waarde ervan lager dan de productiekosten. (…)


Stijgende schulden gaan leiden tot hogere rentetarieven en hogere olieprijzen, waardoor bedrijven het steeds minder goed gaan doen. Dit zal de economie zodanig vertragen dat de schuldenberg een gigantisch probleem wordt. (…)  Papieren rijkdom zal zijn waarde verliezen. (…) Enkele jaren later gaan landen overal ter wereld wellicht nieuwe munten invoeren die minder gemakkelijk uitwisselbaar zijn met andere munten. De internationale handel zal sterk afnemen. De levensstandaard van de meeste mensen verschrompelt. (…)

Ik betwijfel of de nieuwe munten elektronisch zullen zijn. Het zal al moeilijk genoeg worden om elektriciteit te blijven leveren in economieën die steeds meer uitsluitend op lokale hulpbronnen moeten vertrouwen. Het zou dan een slecht idee zijn om een munt te hebben die alleen afhankelijk is van elektriciteit.
20/3/2021

En in 2012 klonk het al in Climate change: the standard fixes don’t work:
Als we echt de CO2-uitstoot in de wereld willen verminderen, moeten we kijken naar het terugdringen van de wereldbevolking, het verminderen van de wereldhandel en het ter plaatse “essentiële” goederen en diensten maken. Het is echter twijfelachtig of veel landen vrijwillig gebruik zullen maken van deze benaderingen. Het lijkt waarschijnlijk dat Nature uiteindelijk zijn eigen oplossing zal bieden, misschien door hoge olieprijzen en zwakheden in het mondiale financiële systeem te werken.

Conclusie: overheidsmaatregelen gaan het klimaat niet echt helpen, mogelijk integendeel. Maar een economisch-financiële verschrompeling kan de uitstoot mogelijk drastisch terugdringen. Alleen de vraag of dat voor ons zo’n leuk perspectief is…?

Zie ook: Wyy collapse occur 26/2/2021

En wat zit er in de pijplijn voor 2021, volgens Tverberg?

In veel opzichten is het goed dat we echt niet weten wat ons voor 2021 te wachten staat. Ik zie ons huidige economische probleem als veel meer een energieprobleem dan een COVID-19-probleem. En alle aspecten van de bbp-productie vereisen energieverbruik. Een enorme daling van het energieverbruik zal waarschijnlijk de komende jaren een ontwrichting betekenen in de wereldeconomie. Als de situatie ontspoort, willen velen van ons niet echt weten hoe erg het wordt.

Een paar dingen die je in 2021 (en daarna) kunt verwachten

[1] meer staatsgrepen of verkapte staatsgrepen
[2] meer schuldenbubbels die barsten
[3] trage vooruitgang bij het terugdringen van COVID-19
[4] bezuinigingen op onderwijs van alle aard, behalve “winstgevende” richtingen
[5] uiteenvallen van internationale verbanden (bv. VK)
[6] globalisering slabakt; meer concurrentie tussen landen
[7] haperingen in de aanvoer: meer lege schappen in winkels
[8] meer elektrische storingen, vooral op locaties waar de afhankelijkheid van wind en zonne-energie voor elektriciteit hoog is
[9] mogelijke hyperinflatie, omdat landen steeds meer schulden aangaan en elkaar niet langer vertrouwen.
[10] nieuwe manieren van oorlogvoeren: bio (virussen), cyber (internet, distributienetten)

Conclusie
Het ziet ernaar uit dat we vanaf 2021 op een erg hobbelige weg rijden. Ons echte probleem is een energieprobleem waarvoor we geen oplossing hebben.

Bron 2021 more troubles likely

Waarschuwing van David Attenborough

David Attenborough waarschuwtDe Britse natuuronderzoeker David Attenborough heeft dinsdag in een digitale VN-Veiligheidsraad gewaarschuwd dat klimaatverandering de grootste bedreiging ooit is voor de veiligheid van de mens. Hij wees de 15 leden in de vergadering, voorgezeten door de Britse premier Boris Johnson, op hun plichten en verantwoordelijkheden: ‘Ik benijd u niet om de verantwoordelijkheid die dit op u allen legt.’

If we continue on our current path, we will face the collapse of everything that gives us our security: food production, access to fresh water, habitable ambient temperature and ocean food chains. And if the natural world can no longer support the most basic of our needs, then much of the rest of civilisation will quickly break down. Please make no mistake. Climate change is the biggest threat to security that modern humans have ever faced. I don’t envy you the responsibility that this places on all of you and your governments. Some of these threats will assuredly become reality within a few short years. Others could, in the lifetime of today’s young people, destroy entire cities and societies, even altering the stability of the entire world. Perhaps the most significant lesson brought by these last 12 months, has been that we are no longer separate nations, each best served by looking after its own needs and security. We are a single, truly global species whose greatest threats are shared and whose security must ultimately come from acting together in the interests of us all. I do believe that if we act fast enough, we can reach a new stable state. It will compel us to question our economic models and where we place value, invent entirely new industries. Recognise the moral responsibility that wealthy nations have to the rest of the world and put a value on nature that goes far beyond money and through global cooperation. We may achieve far more than tackling climate change. We may finally create a stable, healthy world where resources are equally shared. We may, for the first time in the entire history of humanity, come to know what it feels like to be secure.

Als we doorgaan op onze huidige weg, zullen we te maken krijgen met de ineenstorting van alles wat ons onze veiligheid geeft: voedselproductie, toegang tot zoet water, een leefbare omgevingstemperatuur en voedselketens in de oceaan. En als de natuurlijke wereld niet langer onze meest elementaire behoeften kan ondersteunen, zal een groot deel van de rest van de beschaving snel uiteenvallen. Vergis u alstublieft niet: klimaatverandering is de grootste bedreiging voor de veiligheid waar moderne mensen ooit mee te maken hebben gehad. Ik benijd u niet de verantwoordelijkheid die dit op u en uw regeringen plaatst. Sommige van deze bedreigingen zullen al binnen enkele jaren zeker werkelijkheid worden. Anderen zouden, in het leven van de huidige jongeren, hele steden en samenlevingen kunnen vernietigen, en zelfs de stabiliteit van de hele wereld kunnen veranderen. Misschien wel de belangrijkste les die we uit deze afgelopen 12 maanden kunnen trekken, is dat we geen afzonderlijke naties meer zijn, die ieder het best gediend zijn door voor de eigen behoeften en veiligheid te zorgen. We zijn één enkele, werkelijk mondiale soort die de grootste bedreigingen delen en waarvan de veiligheid uiteindelijk moet komen uit het gezamenlijk optreden in het belang van ons allemaal. Ik geloof wel dat als we snel genoeg handelen, we een nieuwe stabiele staat kunnen bereiken. Het zal ons dwingen onze economische modellen ter discussie te stellen, onze warden te herzien, en volledig nieuwe industrieën uit te vinden. Erken de morele verantwoordelijkheid die rijke landen hebben voor de rest van de wereld en geef waarde aan de natuur die veel verder gaat dan geld. Door mondiale samenwerking kunnen we veel meer bereiken dan het aanpakken van de klimaatverandering. We kunnen eindelijk een stabiele, gezonde wereld creëren waar hulpbronnen gelijk worden gedeeld. We kunnen, voor het eerst in de hele geschiedenis van de mensheid, eindelijk ervaren hoe het voelt om veilig te zijn.
(vertaling met dank aan https://www.reverso.net/)

Bronnen:

 

Collapsologen van onderuit bekeken

New York Times Magazine vraagt zich tussen de lijnen af of het concept “instorting” (collapse) niet in zekere zin een “mannelijk” concept is, een concept voor strategische denkers in denktanks die de wereld in alle veiligheid bekijken van bovenaf, in machtsstructuren. Andersom kan je de snelle veranderingen ook benaderen vanuit de beleving van de betrokken personen. Een heel ander perspectief.

Wetenschappers die de instorting van beschavingen onderzochten, vallen min of meer in twee groepen uiteen. De eerste, gedomineerd door Tainter, zoekt naar grote verhalen en eenvormige verklaringen. De tweede groep is meer geïnteresseerd in de specifieke omstandigheden van de samenlevingen die zij bestuderen.

Patricia McAnany, prof aan de University of North Carolina in Chapel Hill, behoort tot de tweede groep, en trekt het concept van ineenstorting (‘collapse’) in twijfel.
McAnany wijst op het verschil tussen de samenlevingen van de noordelijke en zuidelijke Maya laaglanden tijdens het eerste millennium na Christus. De zuidelijke regio – wat nu Guatemala, Belize en delen van Zuid-Mexico is – Was rigider hiërarchisch, met ‘uitgesproken ongelijkheid’ en een systeem van erfelijk koningsschap. Dat was niet zo duidelijk het geval op het schiereiland Yucatán in het noorden. Rond de tijd dat in de negende eeuw een verwoestende droogte woedde, werden de zuidelijke laaglandsteden verlaten, de gemeenschappen in het noorden niet.

Wat lijkt op een ineenstorting van die zuidelijke regio’s, kan ook gezien worden als een gedwongen spreiding. Voor de hogere klassen – die het eerst vluchtten – zal het wel geleken hebben op het einde aan de wereld, maar de meeste mensen stemden simpelweg “met hun voeten,” en migreerden naar meer leefbare gebieden in het noorden en langs de kust. Dat is nu natuurlijk niet langer zo makkelijk, zegt McAnany. “we zijn te vastgepind en aan plaatsen gebonden.” Zonder de mogelijkheid van migratie, of van echte structurele veranderingen om de middelen billijker te verdelen, “gaat op een gegeven moment het hele ding ontploffen – kan niet anders.”

Voorbeeld van zo’n “mannelijk-structurele” benadering is het -overigens lucide – commentaar van “intellifone” op reddit:
Civilization isn’t collapsing. The American empire. The American hegemony over earth is. There will be a period of instability and likely some localized regional wars. China and Russia will dust up. Europe will honestly probably be fine. They’ll likely strengthen the EU as borders continue to remain open and culture and ethnicities homogenize or spread out.
There are going to be a bunch of African wars as those countries central governments strengthen and decide they need resources or want to undo some of the colonial boundaries. Then Africa will end up with a few regional unions. That’s already happening but the wars will be internal to that union and then they’ll regroup and tighten up like the EU did in Europe.
China is headed for war internally also. They have too many foreign educated people and a growing middle class. Either whoever replaces Xi will be a reformer or there’s going to be some kind of internal power struggle amongst the rich and upper middle class and there will be a lot of Hong Kong’s.
Australia is going to become a more Asian nation. They’ll resemble something like Singapore where they’ll be a pan-Asian nation with a western style democracy. And they’ll need to strongly ally with a bunch of those island nations as a buffer against China. Australia will be the first majority drone military with a mostly drone Air Force. Their population isn’t big enough otherwise.
Central and South America will largely stay the same politically. There will continue to be a growth in indigenous political participation but otherwise I’m not expecting large scale expansion or invasion or collapse.
But the American empire is collapsing. It doesn’t have to, but over the next 20 years if nothing significantly changes, it will. America seriously needs huge changes in education, specifically civics, and also a huge cultural shift from individualism to collectivism. Hollywood will need to play a huge role in that. Otherwise we’re screwed.

 

Stijn Meuris: het momentum is naar de kloten

Stijn Meuris, mede-oprichter van “de Klimaatzaak“, is ronduit pessimistisch in een interview met het magazine Wilfried.

U bent een van de initiatiefnemers van Klimaatzaak, mijnheer Meuris. Dat wil via rechtszaken de overheid tot meer daadkracht in haar klimaatbeleid porren.

MEURIS Over het klimaat kan ik kort zijn: het momentum is naar de kloten. Bij de oprichting |! van Klimaatzaak, in 2014, dachten we echt dat we iets konden veranderen. De vraag aan de ‘ rechter was simpel: ‘Edelachtbare, vindt u dat de regering zich moet houden aan haar eigen engagementen?’ Zes jaar later staan we door de | vertragingsmanoeuvres van Joke Schauvliege nergens. Pas volgend jaar wordt over de grond van de zaak gepleit. In Nederland heeft de rechtbank er veertien maanden over gedaan om een uitspraak te doen. En die uitspraak was |: kraakhelder: de staat moet in het jaar 2020 : 25 procent minder broeikasgassen uitstoten dan in 1990.
Aan het begin van de lockdown dachten we nog even dat COVID-19 een katalysator zou kunnen zijn voor echte verandering, Ik wist al snel: ‘Forget it” China grijpt de pandemie nu al aan om economisch de forcing te voeren.

Over het klimaat kan ik kort zijn: het momentum is naar de kloten

KROLL Ik ben ook pessimistisch. De economische problemen zijn niet te overzien, ze gaan alles uit de kast halen om de machine weer op gang te krijgen. Wie ooit de illusie heeft gekoesterd dat het over and out was voor Ryanair: (schudt het hoofd) ze zijn een nieuwe prijzenoorlog begonnen. De coronacrisis heeft een economische crisis gebaard, en nu zit het muurvast: als we nu doen wat we moeten doen om het klimaat te redden, treffen we mensen die nu al aan de grond zitten. Alle voorstellen die Greta Thunberg deed en die vanzelfsprekend leken, lijken nu dwaasheden.

MEURIS Het discours raakt de mensen niet meer. Als je erover begint, ben je onsympathiek en links. Terwijl er niets links of rechts is aan het klimaat. Ik begrijp niet dat een land als het onze, dat zo sterk staat op het vlak van R&D, het klimaatprobleem niet als een kans aangrijpt.
En plus: de Belg vindt zo’n hittegolf als die in september te gek. Nog nooit werden zoveel zwembaden verkocht als deze zomer, terwijl het grondwaterpeil nooit zo laag stond. Wij zijn een raar volk,

Het discours raakt de mensen niet meer

KROLL Als onderzoekers zeggen dat we hier binnenkort het klimaat hebben van in Valences, applaudisseren wij. Maar als ik toch nog enig perspectief mag bieden: mijn twee zoons zijn allebei vegetariër en rijden niet met de auto. Ze zijn niet eens ecologisch geïnspireerd, het is vanzelfsprekend. Mijn ene zoon zegt: ‘Over twintig jaar kunnen we ons niet voorstellen dat we ooit vlees hebben gegeten.’ Het is goed mogelijk dat hij een voortrekker zal blijken, maar voor hetzelfde geld blijft die way of life een hobby van een kleine groep rijke mensen, Want ik heb weinig mensen uit Molenbeek gezien op de klimaatbetogingen.

Dubbelinterview met Meuris & Kroll in het magazine Wilfried (nr. 1 herfst 2020).

Ga nog een laatste keer kijken!

In een verrassende wending lanceert de (brave) Amerikaanse National Wildlife Federation een nieuwe campagne:

“We vragen de Amerikanen in het hele land om nog een laatste blik te gaan werpen op de natuur om hen heen, voor die helemaal is verdwenen.” Op die manier kunnen de mensen nog een sterk mentaal beeld van de natuurlijke wereld vormen om later, wanneer alles is verdwenen, aan terug te denken. “Ga naar een mooi uitzichtpunt, neem foto’s, zolang het niet overstroomd is, of in brand staat. Neem gewoon de flora en fauna om je heen in je op, want laten we er niet omheen draaien, het zal er niet veel langer ongeschonden bij liggen.”

Het beste wat je nu kunt doen is ervoor zorgen dat je er een mooi laatste herinnering aan hebt.

Maar in de persbriefing nadien kondigde het NWF aan dat het al te laat was en dat de Amerikanen hun kans al hadden gemist.

Voor alle duidelijkheid: dit is weer zo’n staaltje van cynisch sarcasme, handelsmerk van de Amerikaanse site The Onion 4/9/2020. De “echte” National Wildlife Federation is een ongevaarlijke burgerclub.

IJsberen zetten eerste stappen in de ruimtevaart

Bemoedigend rapport concludeert dat ijsberen ruimtevaartkennis hebben ontwikkeld, waardoor ze mogelijk kunnen ontsnappen aan een oververhitte planeet

Het wordt zonder meer een “wetenschappelijk wonder” genoemd. Uit onderzoek van het USGS Alaska Science Center is gebleken dat deze ijsberen, of Ursus maritimus, duidelijk de intentie vertonen om de Aarde te verlaten. Daartoe hebben ze zich een elementair begrip eigengemaakt van de voortstuwing van straalvliegtuigen, aldus hoofdonderzoeker Adam Yelnich, die eraan toevoegt dat hij en zijn team verschillende blauwdrukken en rudimentaire ruimteschepen hebben ontdekt, geconstrueerd uit vissen, drijfhout en ijs. De toestellen lagen verspreid over de arctische kusttoendra.

Dit is weliswaar nog steeds een relatief nieuwe evolutionaire ontwikkeling, maar toch hebben we oudere ijsberen met hun welpen gespot, terwijl ze die basiskennis van techniek en natuurkunde bijbrachten. Helaas zijn al hun testraketten tot nu toe ontploft zodra ze de atmosfeer verlieten, waardoor de ijsberen enigszins verward reageren.” In de pers bevestigde Yelnich dat de ijsberen nadien 24 uur per dag aan de slag waren gegaan in hun ruimtevaartateliers, nadat Russische sneeuwluipaarden met succes een raket in een baan om de Aarde hadden gelanceerd.

Lees het vervolg op de satirische site The Onion 22/7/2020.

Veteraan Kevin Anderson bevestigt wetenschappelijke (zelf)censuur

Kevin Anderson (wikipedia) is een gerespecteerde veteraan-klimaatwetenschapper. In een interview geeft hij de wetenschappelijke censuur toe. Het komt er eigenlijk op neer dat klimaatwetenschappers de politici naar de mond praten, terwijl ze “off the record” veel kritischer zijn. Jongere, meer uitgesproken academici, worden de mond gesnoerd. Het was bekend, maar het doet goed als een veteraan het bevestigt; Anderson zegt onder meer:

“Ik ben me pas echt bewust geworden van de misleidende en gevaarlijke invloed van sommige senior-academici op hun jongere collega’s in de afgelopen twee jaar. Het werd onder mijn aandacht gebracht bij een van de grote klimaatconferenties  (COPs) waar ik bij was. Kletsend met mensen zonder grijs haar werd het steeds duidelijker dat veel van hen door hun collega’s en supervisors werden gewaarschuwd omdat ze moeilijke vragen hadden gesteld. Ik vond dit echt moeilijk te geloven. Maar hoe meer ik hierover vroeg, hoe meer ik me realiseerde dat ik in een naïeve bubbel leefde, en me er niet van bewust was hoe een levendig academisch debat onder jongere academische collega’s bewust wordt verstikt. En dit is niet iets wat alleen anderen elders doen. Ik hoor nu dat collega’s met wie ik al jaren heb samengewerkt en die ik goed ken – vaak over de koffie of een biertje – ook actief de bijdragen van ‘hun’ jongere collega’s hebben afgezwakt en ingeperkt.”

Lees het hele interview bij resilience.org 18/6/2020

Prins Prospero en de Rode Dood

Het virus van de Rode Dood teisterde het land, maar in het verhaal van Edgar Allan Poe riep Prins Prospero zijn edelen samen voor een overvloedige maskerade terwijl de wereld om hen heen desintegreerde. Hij was er immers zeker van dat hij de Rode Dood kon bedwingen.

Net als Prospero hebben wij niet enkel werkloos toegekeken tijdens de vernietiging van onze wereld in de laatste decennia. We hebben zelfs gefeest. Ecosystemen, bossen en het klimaat in de wereld zijn al tientallen jaren om ons heen aan het instorten, en toch blijven we doen alsof ons niets echt kan gebeuren. We blijven ons zelfgenoegzaam wentelen in de illusoire veiligheid van ons “paleis van beschaving”.

Zo begint het bittere essay Celebrating Apocalypse van Eric Clay bij medium.com. Lees hier verder