klimaatophol.eu - vertalingen

The two-mile time machine

(originele Engelse versie onderaan)

Boringen in de 2.000 meter dikke kernen van de Groenlandse ijskap leveren een schat aan paleoklimatologische gegevens op, met andere woorden bevroren statistieken van hoe het klimaat er 100, 500, 1000 jaar geleden en langer uitzag. Hieronder een korte vertaling van de inleiding tot het boek:

The two-mile time machine: ice cores, abrupt climate change, and our future Richard B. Alley - ISBN-13: 978-0691102962

Tot nu toe was er een vertrouwd klimaat—skigebieden in de sneeuw, woestijnen schroeiend heet, regenwouden vochtig. Maar wat als ons klimaat plots zou omslaan? Je gaat slapen in killig Stockholm, en wordt wakker in mild Malaga? Of nog erger, wat als het klimaat flipflopte tussen Stockholm en Malaga: een paar koude jaren, een paar warme? Zo'n klimaatomslag betekent niet het einde van de mensheid, maar het zou in de praktijk een gigantische uitdaging zijn, met algemene misoogsten en sociale onrust.

Grote en snelle klimaatveranderingen waren de regel op Aarde in het grootste deel van de periode waarover we goede metingen hebben, en bleven enkel uit tijdens een paar kritieke millennia waarin mensen landbouw en industrie uitbouwden. Toen onze voorouders op mammoeten jaagden en rotswanden beschilderden, ging het klimaat wild tekeer. Een paar eeuwen warm en vochtig, dan weer enkele eeuwen koud, droog en winderig weer. Het klimaat sloeg over van koud naar warm, niet over enkele eeuwen, maar soms binnen één jaar. En die grillige veranderingen duurden soms enkele decennia, voor het klimaat tot rust kwam.

De geschiedenis van dit grillige klimaat staat gegrift in rotsformaties, afzettingen in oceanen en meren, en op andere plaatsen. Maar de duidelijkste sporen zijn waarschijnlijk te vinden in het ijs op Groenland: een onvergelijkbaar, 110.000-jaar oud archief met duidelijke jaarlijkse markeringen over hoe koud en besneeuwd Groenland was, hoe zwaar de stormen waren die stof uit Azië en zout uit de oceaan aanbrachten, en zelfs hoe uitgestrekt de moerassen waren.

Deze ijsmarkeringen tonen duidelijk aan dat het klimaat op Aarde doorgaans veel grotere veranderingen onderging dan ooit in de ons bekende menselijke geschiedenis. De 110.000 jarige ijsgeschiedenis van Groenland tonen 90.000 jaar afglijden van een warme periode zoals de onze naar een koude, droge, winderig klimaat van een ijstijd, dan 10.000 jaar opnieuw warmer, en dan 10.000 jaar ons bekende, warme periode. Maar de ijskernen tonen ook dat de ijstijd kwam en ging als een dronkenman, met tientallen abrupte afkoelingen en opwarmingen. Tijdens de best bekende abrupte klimaatverandering, het Jonge Dryas, verviel de Aarde bijna opnieuw in een ijstijd, na een lange opwarmperiode. Dit Jonge Dryas eindigde ongeveer 11.500 geleden, toen Groenland op 10 jaar of korter ongeveer 9°C opwarmde. Een meer geleidelijke opwarming leidde dan tot de huidige 10.000 jaar van stabiel klimaat, met landbouw en industrie.

Maar ook kleinere en langzame klimaatveranderingen in de jongste millennia hebben de menselijke beschaving diepgaand beïnvloed—en het ziet ernaar uit dat deze veranderingen groter werden. De afkoeling tijdens de “Kleine Ijstijd” wijzigde nederzettingen in Europa enkele eeuwen terug, maar was gering, vergeleken met het Jonge Dryas of de wereldwijde ijstijd. En toch was het de grootste verandering gedurende millennia.

Markeringen uit andere streken dan Groenland leveren een langer maar waziger beeld van de klimaatgeschiedenis. Tot een miljoen jaar terug werd het Groenlandse patroon keer op keer herhaald: een lange transitie naar een ijstijd, een kortere transitie naar een warmere periode, enkele millennia stabiliteit, en terug naar af. Het huidige stabiele interval behoort tot de langste in de geschiedenis. De Natuur zal dus heel waarschijnlijk een einde maken aan ons aangenaam klimaat, misschien zelfs heel binnenkort; de Kleine IJstijd was misschien de eerste schuchtere stap in die richting. In ons klimaat schuiven machtige oceaanstromingen noordelijk in de Atlantische Oceaan: opgewarmd door de tropische zon, en die warmte afgeven tijdens de winter in Noord-Europa. Daardoor kunnen Europeanen rozen kweken op hogere breedte dan Canadezen ijsberen ontmoeten. Het afgekoelde oceaanwater zinkt in de oceaan, en stroomt weer naar het zuiden in een wereldwijde stroming, en weer terug. Toch is deze "transportband" kwetsbaar—een beetje teveel zoetwater van regen of smeltende ijsbergen, en het oceaanoppervlak bevriest in de winter, en en je krijgt drijfijs in plaats van een zinkende waterstroom die warmer water aantrekt. Vele markeringen wijzen erop dat abrupte temperatuurschommelingen voorkwamen toen de transportband stilviel of weer ging stromen, met klimaatgevolgen over de hele Aarde.

Het door de mens veroorzaakte broeikaseffect is kennelijk in staat die transportband stil te leggen, door toename van de neerslag in het verre Noorden, en door het afsmelten van de Groenlandse ijskap. Het lijkt vreemd, maar "opwarming" van de Aarde kan dus sommige regio's flink afkoelen! Maar als we de opwarming tegengaan, kunnen we misschien een abrupte verandering vermijden, en zelfs helpen het klimaat stabiliseren.

In het boek wordt verslag uitgebracht over abrupte klimaatveranderingen, en wat de toekomst voor ons kan betekenen.


We live with familiar weather—ski areas are snowy, deserts are parched, rain forests drip. But what if our climate jumped to something totally unexpected? What if you went to bed in slushy Chicago, but woke up with Atlanta's mild weather? Or worse, what if your weather jumped back and forth between that of Chicago and Atlanta: a few years cold, a few years hot? Such crazy climates would not doom humanity, but they could pose the most momentous physical challenge we have ever faced, with widespread crop failures and social disruption.


Large, rapid, and widespread climate changes were common on Earth for most of the time for which we have good records, but were absent during the few critical millennia when humans developed agriculture and industry. While our ancestors were spearing woolly mammoths and painting cave walls, the climate was wobbling wildly. A few centuries of warm, wet, calm climate alternated with a few centuries of cold, dry, windy weather. The climate jumped between cold and warm not over centuries, but in as little as a single year. Often, conditions "flickered" back and forth between cold and warm for a few decades before settling down.


The history of this climatic craziness is written in cave formations, ocean and lake sediments, and other places. But the record is probably clearest and most convincing in the ice of Greenland. This incomparable, 110,000-year archive provides year-by-year records of how cold and snowy Greenland was, how strong the storms were that blew dust from Asia and salt from the ocean, and even how extensive the wet-lands of the world were.


These records show clearly that Earth's climate normally involves larger, faster, more widespread climate changes than any experienced by industrial or agricultural humans. The 110,000 years of history in Greenland ice cores tell of a 90,000-year slide from a warm time much like ours into the cold. dry, windy conditions of a global ice age. a 10.000-year climb back to warmth, and the 10,000 years of the modern warm period. But the ice cores also show that the ice age came and went in a drunken stagger, punctuated by dozens of abrupt warmings and coolings. The best known of the abrupt climate changes, the Younger Dryas event, nearly re-turned Earth to ice-age conditions after the cold seemed to be in full retreat. The Younger Dryas ended about 11,500 years ago, when Greenland warmed about 15°F in a decade or less. A little more, slower warming then led to our current 10,000 years of climate stability, agriculture, and industry.


But smaller and slower climate changes during recent millennia have affected human civilizations in many ways—and these small climate changes seem to have been getting bigger. The "Little Ice Age" cooling that changed settlement patterns in Europe a few centuries ago was tiny compared to the Younger Dryas or the global ice age, but seems to have been the biggest change for thousands of years.


Records from many places beyond Greenland provide a longer, if fuzzier, view of climate history. Over the last million years, the pattern recorded in cores of Greenland ice has occurred over and over: a long stagger into an ice age, a faster stagger out of the ice age, a few millennia of stability, repeat.

The current stable interval is among the longest in the record. Nature is thus likely to end our friendly climate, perhaps quite soon; the Little Ice Age may have been the first unsteady step down that path. In our climate, great ocean currents sweep north along the surface of the Atlantic, are warmed by the tropical sun, and release that heat into the winters of northern Europe, allowing Europeans to grow roses farther north than Canadians meet polar bears. The ocean waters that cool in the north Atlantic then sink into the deep ocean and flow south on the first stage of a globe-girdling journey before returning. This "conveyor belt" circulation is delicately balanced—add a little too much fresh water to the north Atlantic from rain or melting icebergs, and the wintertime ocean surface will freeze to produce floating sea ice rather than sinking to make room for more hot water. Much evidence shows that the abrupt coolings and warmings occurred when the conveyor circulation suddenly shut off or turned on again, triggering other changes that spread across Earth.


Human-induced greenhouse warming appears capable of triggering a conveyor shutdown, by increasing precipitation in the far north and by melting some of the remaining ice sheet on Greenland. Strange as it seems, "global warming" may actually freeze some regions! But, if we slow down the warming, it is just possible that we can avoid an abrupt change and even help stabilize the climate.


This book is a progress report on abrupt climate changes. We will discuss what has been learned, how this knowledge was gained, and what it might mean to us. The existence of abrupt climate changes casts a very different light on the debate about global warming, so we will examine the green-house arguments under this new light. We won't find all of the answers—many are not known yet—but we will frame the questions, and we may gain some clues to our future.


abrupt.eu.pn - vertalingen