Tag archieven: urgentie

2 december in Brussel

Deze oproep staat op http://www.claimtheclimate.be/

Op zondag 2 december, de eerste dag van de COP24, claimen wij in Brussel een ambitieus en sociaal rechtvaardig klimaatbeleid. Allen samen, tous ensemble, gaan we voor de GROOTSTE KLIMAATMOBILISATIE OOIT in België: CLAIM THE CLIMATE!

GET ORGANISED! Smeer je fietsketting, stof je kano af, plan je treinroute, samen met al je tantes en nonkels, vrienden en buren!

 

Brussel, Noordstation, zondag 2 december 2018 om 12u00
1ee dag van de klimaatconferentie in Katowice (COP24)
voor wie daar nog iets van zou verwachten

  • Opkomst: 65.000 of 75.000 deelnemers: historisch (De Tijd 3/12)
  • Resultaat: België stemt tegen Europese richtlijn rond energiebesparing (vrtnws.be 4/12)

Zeg nu nog dat betogen weinig zin heeft…!? 😀

 

IPCC SR15 rapport: misleidend en lachwekkend

Voor wie het klimaat volgt, bracht het IPCC rapport SR15 weinig nieuws: het is hoog tijd, hoor je! We hebben nog maar enkele jaartjes! Nu moeten we echt eens gaan beginnen! Doet een beetje denken aan dure eden van alcoholisten. De reacties variëren van TAM over REALISTISCH tot CYNISCH:


Arctic News: IPCC SR15 uitgekleed

SR15 zegt: een ijsvrije Noordelijke IJszee zal om de 100 jaar (sic!) voorkomen als we 1,5°C hoger gaan, en om de 10 jaar bij 2°C. Als je weet dat het cargoschip de Venta Maersk in september over de Noordpool voer (zie blogbericht), en dat klimatologen een van de volgende jaren al een ijsvrije ijszee verwachten (wat van dan af elke zomer zal gebeuren), dan is dit rapport gewoon lachwekkend, aldus Peter Wadhams in een gesprek met Arctic News (youtube).Hij ziet overigens geen bekende arctische klimatologen op de auteurslijst van SR15.

“Het IPCC blijft de verslaving voeden”, is de cynische conclusie van Arctic News, dat het rapport zonder pardon fileert. Een korte samenvatting van de lange opsomming, die kennelijk in haast is opgemaakt en dus niet 100% “af” is:

  • sjoemelen met de baseline: Parijs gaat uit van “pre-industrieel” (dat is dus ongeveer1750), IPCC “schuift” deze hier op tot 1850-1900 (toen de industriële revolutie al goed op gang was gekomen PLUS een relatief warme periode was)
  • valse berekeningen: IPCC schat huidige opwarming 1°C en rekent dan 0.2°C opwarming per decennium, zodat je “tussen 2030 en 2050” die 1,5°C zou bereiken. Maar (1) we zitten nu al boven 1°C en de opwarming gaat niet met 0.2°C LINEAIR naar boven, maar VERSNELT.
  • IPCC negeert pieken, en schermt telkens met “gemiddelden”. Maar het zijn pieken van extreem weer die dodelijk zijn. En aan de polen zie je pas echte temperatuurpieken.
  • cherry picking van baseline-periodes: volgens NASA zaten we in 2016/2017 al aan 1,22°C boven een 30-jarig gemiddelde van rond 1900. Wat doet IPCC? Men kiest 1850-1900, een relatief warme periode, zeker warmer dan 1750 maar ook warmer dan rond 1900. Zo lijkt de hedendaagse periode minder extreem.
  • datasets mengelen om extremen uit te vlakken: het IPCC “mengde” gegevens van de UK Met Office voor de warmere periode 1880-1900 met andere.
  • geen gebruik maken van nieuwe technieken om temperaturen te schatten waar metingen ontbreken. Speciaal in de poolgebieden ontbreken vaak gegevens, en precies daar zie je extremen. Als je dan besluit gegevens voor niet-beschikbare sectoren “dan maar te negeren”, hoe wetenschappelijk ben je dan bezig?
  • 2016 eruit gooien: een extreem warm jaar. Als je dan je curves doet stoppen in 2015, is dat mooi meegenomen.
  • klimaatgevaren niet ingeschat: het IPCC weet allicht, maar benadrukt nergens dat de CO2-uitstoot van NU pas over 10 jaar of later te voorschijn komt. Die dreiging kan tegen dan zwaardere gevolgen hebben (tipping points, straalstromen, extreme stormen, enz.). Er is ook nergens sprake van waterdamp, een krachtig broeikasgas
  • koolstofbudget? Het IPCC doet alsof dat er nog steeds is, terwijl dat budget al lang op is. We hebben een knoert van een KOOLSTOFSCHULD, geen BUDGET.
  • vervuiling bestendigd: het IPCC veronderstelt dat we nog een hele tijd fossiel blijven gaan, en verwijst naar koofstofcaptatie zoals BECCS. Maar de toepassing van die procedes op massale, planetaire schaal, is op zijn best hypothetisch enmogelijk ronduit schadelijk.
  • geen enkele verwijzing naar de wellicht enige effectieve maatregel, en dat is een vorm van CO2-belasting, waarvan de opbrengst in klimaat wordt geïnvesteerd.

Lees het hele artikel bij Arctic News (13/10/2018)


Peter Wadhams: het IPCC-rapport is lachwekkend, waar het over het Noordpoolijs gaat (youtube).


Michael Mann is voorzichtiger over het rapport, maar noemt IPCC toch “veel te conservatief” (youtube)

VS: Californië vs. Washington

Californië vs. Washington, Jerry Brown vs. Donald Trump: er wordt een politiek gevecht geleverd, met miljoenen tonnen broeikasmateriaal als inzet. Politico 11/9/2018 haalt enkele voorbeelden aan:

  • energiebedrijven moeten checken voor methaanverliezen bij de exploitatie. Dat kost geld, en dus wil Trump van die regel af. “Onverantwoord, grenst aan criminaliteit”, zegt Brown
  • Trump wil offshore oliewinning opnieuw toestaan. Brown ligt dwars, en verbiedt pijpleidingen naar de kust
  • Trump wil steenkool en fracking vrije baan geven, Brown tekent een Californische wet waarbij alle laagspanningselektriciteit tegen 2045 hernieuwbaar moet zijn

Kunnen deelstaten, steden en bedrijven het tij keren?

Vele bedrijven, staten en steden in de VS zijn  niet gediend met de milieuafbraak onder Trump, en voeren zelf een klimaatbeleid. Uit onderzoek blijkt helaas dat het klimaatbeleid van steden, staten, regio’s en bedrijven heelwat kan bijdragen, maar niet voldoende om de wereldwijde temperatuurstijging tot ruim onder de 2 ° C te houden, laat staan te beperken tot 1,5 ° C. Dat zijn de conclusies van een uitgebreid vergelijkend onderzoek, uitgevoerd aan de Yale universiteit:

Politieke septembermaand in de VS:


Klimaattop,  korte intro

Klimaatbetoging 8 september 2018

Een minuscuul berichtje van Belga op vrtnws.be 31/8: Betoging voor het klimaat op 8 september aan het Europees Parlement(*):
“Rise for Climate Belgium organiseert op 8 september een betoging aan het Europees Parlement om maatregelen te eisen tegen de klimaatverandering. Die dag zullen ook op heel wat andere plaatsen in de wereld gelijkaardige protestacties plaatsvinden.”

Als je ’t op internet opzoekt, spreken de resultaten Engels of Frans. Slaap zacht, Vlaanderen … (uitzondering: zie hieronder banner klimaatcoalitie)


Meer info bij de klimaatcoalitie.be


(*) Europees Parlement, Luxemburgplein, B 1050 Brussel, zaterdag 8 september om 12u00.  Station: Brussel-Luxemburg.

P.S.: Betogingen en bewustmakingen kunnen er nooit genoeg zijn, maar de focus op “Fossil Free” is fout. Om te beginnen wordt niet (of nauwelijks) aan “fossil free” gedacht voor mega-uitstoters zoals scheep- en luchtvaart, kunstmest & veevoer, cement, chemie… En dan de “fossil free” zelf: het enige “hernieuwbare” in hernieuwbare energie is… de energie; de productie en verwerking van alle hardware en installaties voor het opwekken ervan stoten megatonnen CO2 uit (of hoe produceer je anders windmolens, batterijen…?). Zeggen dat per saldo, over de hele levensduur gezien, de uitstoot van “hernieuwbaar” veel kleiner is dan “fossiel”, is correct, maar irrelevant, omdat je de CO2-uitstoot van de productie niet kan vragen zichzelf te spreiden over 30 jaar, die wordt NU uitgestoten. Nee, de eigenlijke focus hoort op de uitstoot zelf te liggen, niet op een “groen” soort consumptie-economie. Allicht beter een CO2-taks dan.

Bendell’s “deep adaptation”: zet je schrap, het komt eraan!

In academische kringen sijpelt stilaan het besef door dat we met z’n allen op een trein naar de afgrond zitten. Onze welvaartsstaat stort zo goed als zeker in, als gevolg van een klimaat dat op hol slaat. Hoe groot is het probleem? Simpel: het is onvermijdelijk geworden, en het is niet meer te stoppen.

Maar niemand wil de kat de bel aanbinden. Het woord “catastrofe” is taboe. Enkele wetenschappers vinden echter dat het tijd wordt open kaart te spelen, zodat mensen elkaar kunnen steunen, en de radicale implicaties tijdig leren zien.

Een van die mensen is Professor Jem Bendell, met zijn essay “Deep Adaptation: A Map for Navigating Climate Tragedy, July 27th 2018.”

Een recent onderzoek waaruit bleek dat klimaatchaos nu onvermijdelijk is, werd afgewezen door de anonieme reviewers van een wetenschappelijk tijdschrift. De prof die het schreef, heeft het document nu dan maar zelf gepubliceerd, omdat hij de discussie wil stimuleren over de zo noodzakelijke “deep adaptation” aan de klimaatcrisis. (Deep adaptation, a Map for Navigating Climate Tragedy, in strangesounds 29/7/2018)

Het essay opent met: “Het is tijd dat we beseffen dat het te laat is om te ontsnappen aan een wereldwijde milieuramp, nog tijdens ons leven.” En dat is durven, want een wetenschapper die daar zijn naam onder zet, hoeft niet meer te rekenen op onderzoeksgeld, en riskeert niet alleen afkeuring van collega’s, maar simpelweg haar/zijn job. Eminent klimaatwetenschapper Kevin Anderson heeft al toegegeven dat zijn gilde in de praktijk aan zelfcensuur doet.

Bendell onderzocht de klimaatliteratuur van na 2014, en kan tot geen ander besluit komen dan een maatschappelijke crash. Zijn inschatting is dat het klimaat (niet langer, of nooit) lineair evolueert, maar (minstens nu) exponentieel. Dat verschil is kolossaal. En dus slaat het klimaat op hol. En mogelijk onherroepelijk.

Zijn essay “Deep Adaptation” is een wake-up call voor wie de duistere kant van de klimaatcrisis ontkent. Of anders gezegd: de mainstream wetenschap is veel te traag en veel te conservatief:

  • eerst verwijst hij naar klimaatnestor Peter Wadhams, die vindt dat de impact van een ijsvrije Noordpool mateloos onderschat wordt (met name door het IPCC)
  • idem voor de zeespiegelstijging, lineair versus exponentieel
  • idem voor de mythes van “2° C”, of 1,5°C: veel ecosystemen zullen geen 2°C overleven. Het was een politieke drempel, geen ecologische. 1,5°C dan maar? Daar schieten we waarschijnlijk ruim voorbij: we zitten nu al bijna 1°C, en de huidige uitstoot moet nog “verwerkt” worden door systeem-Aarde.

Er zit misschien een straaltje hoop in geo-engineering, maar het effect ervan is zo onzeker (en de bijwerkingen ook) – en daar staat de olifant in de kamer tegenover: methaan. Wetenschappers zijn verdeeld: sommigen slaan alarm over methaan, anderen verwachten dat het wel meevalt.

De situatie komt erop neer dat we Russische roulette spelen met de hele mensheid. En er zitten al twee kogels in het magazijn.

Stel je voor, besluit Bendell: “geen elektriciteit meer, geen water uit de kraan, je zal met de buren moeten overleggen om aan voedsel en warmte te raken. Je raakt snel ondervoed. Het voelt aan alsof iemand je vermoordt, nog voor je van honger omkomt.” Met die brutale woorden wil Bendell duidelijk maken dat dit geen theoretische kwestie is.

Bendell’s conclusie: “De disruptieve impact van de klimaatverandering is nu onvermijdelijk. Geo-engineering is waarschijnlijk ineffectief of contraproductief. Mainstream klimaatwetenschappers erkennen nu de noodzaak van veel meer aanpassing aan de gevolgen van klimaatverandering (adaptatie). De wereld zal binnen de tien jaar grondige verstoringen zien in maatschappelijke basisfuncties, als gevolg van de klimaatstress. Die verstoringen houden ondervoeding, ziektes, sociale onrust en oorlog in – ook in de rijkere landen.”

Kortom, de klimaatcrisis die binnenkort uitbreekt, zal ons allemaal vol in het gezicht treffen. Weblinks:


Intussen volgen klimaatwetenschappers schoorvoetend de chaos-voorspellingen. Zo’n vooruitzichten zouden enkele jaren geledennog afgedaan zijn als “alarmistische kletspraat”:

  • bovenstaand bericht op vrtnieuws 7/8
  • een uitgebreider artikel erover in The Guardian 7/8
  • Trajectories of the Earth System in the Anthropocene(het oorspronkelijk onderzoek bij PNAS.org 31/7/2018)

Over 2 jaar (of eerder) komt het besluit “sorry folks, we zijn inderdaad te laat” (Nic Balthazar op 8/8/2018 in De Morgen).


Update april 2019

Bendell kreeg ook kritiek uit “radicaal-ecologische” hoek, van Jeremy Lent (What will you say to your grandchildren? 9/4/2019). Lent schrijft: We staan voor de klimaatchaos, en sommigen pleiten voor ‘Deep Adaptation’ (=werken aan (maatschappelijke) overlevingsstrategieën, niet zozeer “hervormingen”).  Maar wat we echt nodig hebben, is ‘Deep Transformation’ (=diepgaande hervormingen). Op zijn blog (Responding to Green Positivity Critiques of Deep Adaptation 10/4/2019) reageert Bendell uitgebreid op deze kritiek.

Discussie Jeremy Lent vs. Jem Bendell

Radicale structuurhervormingen of actief voorbereiden op sociale chaos? Dat is het fundamenteel discussiethema tussen klimaatbewuste activisten. Twee woordvoerders, twee kampen, twee klimaatbewegingen.
Kort samengevat in deze pdf: Jeremy Lent versus Jem Bendell.(april 2019)

 

McPherson: poppen aan het dansen in september 2018?

Klimaatpessimist Guy McPherson voorspelt in enkele youtube-video’s “het einde” tegen september 2018. “Of anders september 2019.
Beetje lachwekkend, denk je. Waarop baseert hij zich? McPherson observeert sedert jaren het klimaat, en ziet + honderd destructieve klimaatprocessen, met onderling versterkende feedback-loops. Zie de immens uitgebreide maar gortdroge Climate-Change Summary and Update op zijn website. Zijn meest plausibele scenario voor september 2018:

  1. waarneming: Noordpoolijs verdwijnt (nagenoeg) helemaal
  2. gevolg: grootschalige uitstoot van methaan
  3. gevolg: plotse (enkele weken) significante opwarming van de aarde + feedback loops komen in een helse kringloop
  4. gevolg: voedselproductie (m.n. granen) komt ernstig in het gedrang
  5. gevolg: instorting van de beschaving
  6. …en door het wegvallen van global dimming wordt het effect nog versterkt

Instorting van de beschaving betekent niet noodzakelijk het einde van alle mensen, zegt McPherson, maar… wie wil in een vernietigde omgeving verder leven? Hij geeft ons minder dan 10 jaar. Het einde had hij al in 2002 voorspeld: toen gaf hij ons tot 2030. Intussen is dat voor hem 2026 geworden, mogelijk eerder. Met “2026” bedoelt hij het einde van alle hoger leven op de planeet. Met 2018 of 2019 bedoelt hij onze georganiseerde samenleving.

“Civilization, like an airplane in flight, survives only if it keeps going forward”
(Edward Abbey)

Recente waarnemingen lijken McPherson tegen te spreken:

  • het noordpoolijs is nog altijd niet volledig gesmolten
  • de uitstoot van methaan blijft momenteel binnen de perken

Maar daar staat tegenover dat:

  • het noordpoolijs effectief alarmerend snel wegsmelt: is het niet in 2018, dan in een van de volgende jaren
  • een massale uitstoot van methaan wel degelijk mogelijk is en een catastrofe zou zijn, als het gebeurt (en dat de waarschijnlijkheid ervan uiteraard toeneemt met het smelten van het noordpoolijs)

Het schokkende van McPherson’s voorspellingen is natuurlijk “september 2018”, rationeel gezien een zeer betwistbaar statement: hoeveel keer is het einde van de wereld al voorspeld? Maar wellicht heeft hij met die datum niet zozeer een concreet tijdstip bedoeld (hoewel natuurlijk ook), maar vooral willen aantonen:

  • dat we effectief op de rand van de afgrond staan, niet in 2075 maar NU
  • dat het afschuwelijk snel kan gaan (weken, niet maanden)
  • dat de milieu-instorting onze hele beschaving meesleurt (OK, behalve misschien enkele Amazone-Indianen, en de eerste maanden enkele schatrijke bunkerbewoners)

Als je jezelf wil geruststellen en het allemaal wat overdreven vindt, is er altijd nog dit zinnig artikel in The Guardian van 9 juli 2018, waarin met McPherson de vloer wordt aangeveegd. Zonder veel geruststellende argumenten, maar voor de goegemeente zoveel verteerbaarder.
McPherson:

En de hete zomer van 2018?

Tekenend voor het totaal gebrek aan “urgency” is de mierendiscussie op NL-wikipedia: moeten we het artikel nu “droogte van 2018” noemen, of nee hoor, “hittegolf van 2018”? Uiterst belangrijk onderscheid 😉 volgens deze discussiepagina. Er was zelfs discussie over het volledig verwijderen van het artikel, wegens “niet-encyclopedisch”.

  • In onderstaand filmpje zie je hoe (van 1880 tot 2017) van jaar tot jaar de gemiddelde temperaturen klimmen… hoger, hoger (vanaf 1976). Beangstigend!
  • zie ook Guy’s update 12/8/2018

Joris Luyendijk: hopen op een ramp?

Hopen op een ramp: in een opiniestuk in De Standaard pleit Joris Luyendijk, bekend van zijn lucide verslagen uit de Londense city, zonder omwegen voor een ecologische ramp. Niet om vrolijk van te worden. Maar Luyendijk ziet een ramp als een laatste redmiddel om de goegemeente wakker te schudden:

Luyendijk wijt de hele malaise, lethargie, inertie, besluiteloosheid (you name it) rond klimaatbeleid aan de overdaad aan keuzevrijheid van “de mensen”. Voor sommigen klinkt dat als een wat gratuïte, intellectuele spielerei, alsof er geen machtige anti-klimaatlobby’s bestaan die alles tegenhouden (denk maar aan de Koch brothers). Beetje politieke anlyse leert dat men in 2008 op enkele weken tijd honderden miljarden vond om de banken te redden, dus als de nood aan de man is…

‘Hoe meer keuzevrijheid, hoe beter’: dat is de ideologie van deze tijd. Maar die vrijheid berokkent enorme schade, denk maar aan de klimaatverandering. Voor een ommekeer is een schokkende gebeurtenis nodig.

Maar goed, toch blijft Luyendijks ultieme remedie nazinderen: leve de ramp dus, want anders worden we (of ze?) nooit wakker. En hij besluit:

Het ‘beste’ scenario in de huidige omstandigheden lijkt me dus dat zich op ecologisch vlak een ramp voordoet die groot genoeg is om de mensheid wakker te schudden, maar niet groot genoeg om ons uit te roeien.

Maar misschien wordt Luyendijks wens wel vervuld met een man made disaster, zoals een Grote Oorlog of een Grote Crash?

Lees Joris Luyendijk in De Standaard 20/7/2018


Overstromingen, Wageningen 2018.

Les van Palau: Energiewende in 2 jaar

Palau, een klein eiland in de Stille Oceaan, schakelt op 2 jaar tijd over van diesel-elektriciteit naar zonne-elektriciteit. Hoe ze dat doen?

De bal ging aan het rollen na een toevallige ontmoeting van de president van het land met de CEO van Gridmarket op de EarthX-conferentie in 2017. Adviesbureau Gridmarket was ontstaan uit een publiek-privaat partnerschap in New York City na orkaan Sandy. Het hele Palau-project steunt op de software van Gridmarket, een platform met voorspellende analyse, dat gebruik maakt van artificiële intelligentie. Het werkt als volgt:

  1. stad en regio worden tot in het kleinste detail geanalyseerd en in kaart gebracht: de inventaris omvat het globale stroom- en distributienet, maar kan inzoomen tot op het niveau van een individueel gebouw
  2. op basis daarvan stelt men een strategisch plan op voor hernieuwbare energie, met als eindresultaat kant-en-klare aanbestedingen voor het net, maar ook een individueel “profiel” voor elk gebouw afzonderlijk
  3. creatie van een digitale marktplaats, waarop alle installateurs van zonnepanelen en andere leveranciers van hernieuwbare energie worden uitgenodigd
  4. elke eigenaar of beheerder kan dan met haar/zijn gebruiksklaar profiel op de marktplaats gaan “shoppen”
  5. dankzij de artificiële intelligentie leert het plan zichzelf continu bijsturen

Lees het artikel bij fastcompany 17/7/2018



  • Toegegeven, Palau is in dit project een handje geholpen door internationale sponsors, maar de bottom line is dat het project financieel-economisch gezond is. Had Palau die hulp niet gekregen, dan kon het naar gangbare normen hebben geleend, want het “business plan” is gezond. Palau-ers betalen nu €0,33 per kWh (in België €0,07) voor dieselelektriciteit, en zelfs die wordt gesubsidieerd. Door een minimale investering worden vele miljoenen aan overheidssubsidies uitgespaard. Een suggestie voor de Gaza-strook?
  • Kernpunt van dit succesproject ligt wellicht in de naadloze samenwerking tussen politiek, progressieve business en burgers. Een suggestie voor Vlaanderen?

 

Klimaatbeleid: gedragsverandering belangrijker dan windmolens

David Roberts zet in Vox nog maar s de zaken op een rijtje.
“Parijs” (COP 21) sprak van 2°C opwarming maximaal, indien mogelijk 1,5°C:

  • maar we zijn vrolijk op weg naar 3°C, een raadsel hoe we eronder blijven
  • de meeste scenario’s/modellen om dat toch te halen, gaan uit van CO2-opvang en -opslag (BECCS) in de 2e helft van de eeuw. Zo van “niet erg als we teveel CO2 uitstoten, we halen dat tegen 2050 wel in“. Maar dat is Russische roulette, en alleen de scenaristen zijn optimistisch, BECCS bestaat op verre na (nog) niet in de praktijk, en we zouden 1 à 3 maal de oppervlakte van India nodig hebben voor BECCS-planten
  • er zijn maar weinig zowel realistische als ambitieuze scenario’s,
    namelijk modellen die niet steunen op massale BECCS.

Ambitieus
is nodig, want 2° (laat staan meer) is riskant, en realistisch is nodig want BECCS is quasi science fiction. Enkele recente, doortastende voorstellen:

  1. de roadmap van IRENA: 66% kans om onder de 2°C te blijven, mits massaal hernieuwbare energie.
  2. het Ecofys-scenario: emissies naar nul tegen 2050, en dan geen BECCS nodig.
  3. het plan van de Nederlandse NEAA-groep.

Nrs. 1 en 2 zijn interessant, maar steunen op massale omschakeling naar
hernieuwbare energie plus beperkte BECCS. Die (bijna totale) focus op
energie maakt de plannen kwetsbaar, onder meer omdat geen rekening
wordt gehouden met niet-CO2 broeikasgassen (methaan, koeien!), en met
de socio-culturele “motoren” van de energievraag (m.a.w. als men politiek gezien vraag en groei ongebreideld laat toenemen, zal zelfs massale energie-omslag niet volstaan). Dat sluit aan bij de wetenschappelijke kritiek op IAM‘s, modellen die er teveel van uitgaan dat socio-economische factoren “quasi-onveranderbaar” zijn, en die weinig/geen rekening houden met niet te calculeren gevolgen van socio-culturele gedragsveranderingen).

Nr. 3 is interessanter, precies omdat uitgegaan wordt van (de mogelijkheid van) die socio-culturele gedragsveranderingen zoals vegetarisme, afremmen van (vooral lange-afstands-)reizen, en van de bevolkingsgroei. Er is nood aan onderzoek naar sociale en politieke barrières en strategieën.

Lees het hele verhaal bij Vox (8 mei 2018).

Time is not running out — it’s out.

Instorting in de komende decennia? Vrijwel zeker, zegt Ehrlich

Een fatale ineenstorting van de beschaving in de komende decennia? Een
“quasi-zekerheid”, aldus bioloog Prof Paul Ehrlich, als gevolg van de
niet-aflatende vernietiging van de natuurlijke wereld door de mensheid.
En het is precies die natuurlijke omgeving die alle leven op aarde, en
ook de mensheid, ondersteunt.

De optimale wereldbevolking is minder dan twee miljard mensen – 5,6 miljard minder dan nu op deze planeet, meent hij, en er is een toenemende vergiftiging van de hele planeet door synthetische chemicaliën die misschien gevaarlijker zijn voor mens en natuur dan klimaatverandering.

Ehrlich zegt ook dat er een massale en nooit geziene herdistributie van rijkdom nodig is om een eind te maken aan de overconsumptie van hulpbronnen. Maar “de rijken die nu het wereldsysteem besturen – en hun
jaarlijkse ‘wereldvernietiger’-bijeenkomsten in Davos houden – zullen het waarschijnlijk niet laten gebeuren”.

Ehrlich schreef in 1968 The Population Bomb, samen met zijn vrouw Anne Ehrlich. Het boek voorspelde dat in de jaren ’70 “honderden miljoenen mensen zouden verhongeren” – maar dat werd vermeden door de groene revolutie in de intensieve landbouw. Veel details en timing van gebeurtenissen waren verkeerd, erkent Paul Ehrlich vandaag, maar hij zegt dat het boek in het algemeen correct was: ongebreidelde bevolkingsgroei in combinatie met overconsumptie wordt ons fataal.

Lees het hele artikel in The Guardian (22/3/2018)