Tagarchief: lobby

Joris Luyendijk: hopen op een ramp?

Hopen op een ramp: in een opiniestuk in De Standaard pleit Joris Luyendijk, bekend van zijn lucide verslagen uit de Londense city, zonder omwegen voor een ecologische ramp. Niet om vrolijk van te worden. Maar Luyendijk ziet een ramp als een laatste redmiddel om de goegemeente wakker te schudden:

Luyendijk wijt de hele malaise, lethargie, inertie, besluiteloosheid (you name it) rond klimaatbeleid aan de overdaad aan keuzevrijheid van “de mensen”. Voor sommigen klinkt dat als een wat gratuïte, intellectuele spielerei, alsof er geen machtige anti-klimaatlobby’s bestaan die alles tegenhouden (denk maar aan de Koch brothers). Beetje politieke anlyse leert dat men in 2008 op enkele weken tijd honderden miljarden vond om de banken te redden, dus als de nood aan de man is…

‘Hoe meer keuzevrijheid, hoe beter’: dat is de ideologie van deze tijd. Maar die vrijheid berokkent enorme schade, denk maar aan de klimaatverandering. Voor een ommekeer is een schokkende gebeurtenis nodig.

Maar goed, toch blijft Luyendijks ultieme remedie nazinderen: leve de ramp dus, want anders worden we (of ze?) nooit wakker. En hij besluit:

Het ‘beste’ scenario in de huidige omstandigheden lijkt me dus dat zich op ecologisch vlak een ramp voordoet die groot genoeg is om de mensheid wakker te schudden, maar niet groot genoeg om ons uit te roeien.

Maar misschien wordt Luyendijks wens wel vervuld met een man made disaster, zoals een Grote Oorlog of een Grote Crash?

Lees Joris Luyendijk in De Standaard 20/7/2018


Overstromingen, Wageningen 2018.

Hope from chaos = Kevin Anderson

Klimaatwetenschapper Kevin Anderson (UK) hoopt op een revolutie, om het negatieve tij van een alarmerende klimaatontsporing alsnog te keren. Hij combineert in gedachten de woede van de Arabische lente en een wervelstorm op sociale media met de onbegrensde financiële slagkracht van de bankensubsidies sedert 2008(1). Als regeringen tegenover een sociale tsunami staan, is veel mogelijk, redeneert hij. En je zou dan kunnen beginnen dromen van een wereldbeleid dat eindelijk werk maakt van drastische uitstootreductie en een snelle Energiewende. Veel tijd is er niet meer, maar onmogelijk is het niet.

Toegegeven, het ziet er nu absoluut niet zo naar uit. Maar, vervolgt Anderson, wie had de Arabische lente zien aankomen, of Trump?

Hope from chaos: could political upheaval lead to a new green epoch? Kevin Anderson in theconversation.com (15 maart 2018)

Wat hij er niet bij vertelt (tenzij in de titel) is dat we allicht een chaotische trigger nodig hebben om dat proces in gang te zetten…


(1) Eerst de massale kapitaalinjecties om de banken overeind te houden (2008), dan het geld onbeperkt bijdrukken en doorsluizen naar de banken (QE, 2014-2018)

ITV waarschuwde al in 1981, Edward Teller in 1959

Op 8 december 1981 zond ITV de profetische documentaire “Warming Warning”. Clips uit de film zijn nu vrijgegeven via CarbonBrief.org. De clips bevatten sfeerbeelden, en interviews met een aantal klimaatwetenschappers. Sommigen van hen zien er op de film ehct jong uit, en zijn intussen “grijze eminenties” in de klimaatsector.

Intussen stapelen zich ook de bewijzen op dat op de hoogste niveaus van bedrijven en regeringen de klimaatopwarming in de jaren 1970 al goed bekend waren, bijna beter bekend dan nu in de regering Trump! Zie bijvoorbeeld:

 

COP 23 Bonn: een samenvatting

ZAK in De Morgen 6/11/2017.

ZAK in De Morgen 6/11/2017.

De beste samenvatting van de Bonnse klimaatconferentie COP23 kwam op de eerste dag al van cartoonist ZAK van demorgen. Het tafereel toont 2 mensen aan een tafel in een voorts verlaten natuurlijk landschap. In een hoek op de achtergrond zeggen 2 dieren (een giraf en een neushoorn) tegen elkaar:

De laatste twee mensen op aarde houden nog één milieuconferentie voor we helemaal van hun soort af zijn.

Alvast ZAK gelooft niet meer in conferenties. Intussen wordt de milieubeweging voor de kar van de renewables-industrielobby gespannen (is Siemens toevallig sponsor?). Terwijl de meest zinvolle maatregel zou bestaan in het radicaal en snel terugdringen van de CO2-uitstoot, inclusief die van de vrijbuiters in lucht- en scheepvaart. Uitstoot is de prioriteit, niet renewables, want dat is opnieuw massaproductie (nieuwe Tesla’s!) en dus CO2.

Afijn, als je graag nietszeggende persberichten leest: cop-23.org of COP23 op wikipedia.

Nagekomen berichten:

Carbon+Alt+Delete: goed idee!

Met een slim idee zijn vier Vlaamse energiespecialisten in staat het hele systeem van emissiehandel voor bedrijven op z’n kop te zetten. ‘Nee, het is geen stunt.’
Zo opent de standaard haar verslag. Door uitstootrechten op te kopen niet alleen compenseren, maar ook de prijs ervan opdrijven, om zo mee CO2 uit de atmosfeer te halen: niet alleen een slim idee, maar ook een dat – eindelijk – op de oorzaken aangrijpt. Niet dat het de komende klimaatchaos kan afwenden, maar het is tenminste geen misleidende nepoplossing zoals Tesla’s en C°. Drastisch en massaal de CO2-uitstoot beperken zou nog de enige noodmaatregel kunnen zijn om de mensheid (de planeet zelf trekt haar plan wel) te redden voor ultiem klimaatverval. Dit initiatief is een druppel op een hete plaat, maar het verwijst wel naar de essentie van de zaak.

Lees de standaard van 21/10 of koop zelf emissierechten bij Carbon+Alt+Delete.

Fossiele brandstoffen op hun retour? Mijn oma!

Als je nog gelooft dat we na 25 jaar klimaatonderhandelingen op het goede pad zijn… bekijk dan deze nuchtere realiteit: 10 diagrammen van de National Observer, in een video van Paul Beckwith, hier kort samengevat, bij elk diagram.

Zie ook onderaan: Duitse Energiewende? 40% steenkool! !

Het gebruik van fossiele brandstoffen neemt nog steeds TOE, niet AF

De jaarlijkse toename vermindert, maar ligt nog steeds op het niveau van de jaren ’90, en groeit nog lichtjes

Het aandeel van de fossiele energie in de totale mix vermindert… met 1% per decennium!

Groei olieverbruik vergeleken met zon, wind enz. (laatste 5 jaar)

Of wil je er ook aardgas bij, geen probleem…

Goed nieuws: steenkoolgebruik duikt naar beneden: halleluja!

Maar wacht s even: van die duik merken we niets in de atmosfeer

CO2 in de atmosfeer: blijft alarmerend, ondanks de “duik” in de steenkool

Steenkool met sjoemelsoftware?

De aap uit de mouw: de steenkoolstatistieken worden naar alle waarschijnlijkheid verwerkt met “sjoemelsoftware”

Subsidies aan de fossiele sector: enkele voorbeelden

Het “resultaat”  van de Energiewende tot nu toe

Als de wereld echt op een keerpunt zou staan inzake steenkool, hoe komt het dan dat investeerders nog steeds honderden miljarden dollars pompen in steenkoolverwerking, om die met 43% te laten groeien?
Die deprimerende statistieken komen uit de coal-tracking database, uitgevlooid door de Duitse studiegroep Urgewald. Een recent artikel in The New York Times is erg ontnuchterend, en laat weinig twijfel bestaan over de schaal van de huidige steenkoolexpansie. Die groei komt vooral voor rekening van Chinese bedrijven, maar die beperken zich niet tot China. Landen zonder steenkooltraditie staan op het punt tot de club toe te treden.

Deze mismatch tussen klimaatbeloftes om fossiele brandstoffen terug te dringen, en de financiering in de vuile energiesector komt over de hele wereld voor.
Een nieuw rapport onder leiding van Oil Change International, “Talk is Cheap: How G20 Governments Are Financing Climate Disaster,” zet dit alles op een rijtje. “Van alle overheidsinvesteringen voor energie vanuit G20-instellingen en de multilaterale ontwikkelingsbanken ging tussen 2013 en 2015… 58 percent naar steun voor de fossiele sector.” (nationalobserver 13/7/2017)

Wat is er dan mis met die optimistische rapporten over zon en wind?

  1. het “hernieuwbare” in hernieuwbare energie slaat enkel op de bron (zon, wind), niet op de energieproductie (panelen en molens), die is nog steeds CO2-intensief
  2. het klimaat wordt uiteindelijk en beslissend gestuurd door fysische en chemische realiteiten (uitstoot van CO2, methaan…., fysische opwarming, enz.), niet door groeicijfers, statistieken of prognoses uit rapporten. Zolang we de werkelijke uitstoot niet drastisch omlaag krijgen, valt er weinig vooruitgang te verwachten

 

 

National Observer haalde de diagrammen uit onverdachte bron: Statistical Review of World Energy, het jaarlijkse energierapport (2016) waarmee BP ons wil doen geloven dat de wereld zich afkeert van fossiele energie. Dat is bijna correct (op de steenkool na), maar tegen een zo traag tempo dat we nog 100 jaar verder kunnen onderhandelen in Parijs, De diagrammen staan op These missing charts (13/7/2017). Paul Beckwith bespreekt ze in deze video (26/7/2017).

 

 

Nagekomen berichten 31/7

Duitse Energiewende? 40% steenkool! !

Duitsland wordt breed toegejuicht voor zijn Energiewende, weg van nucleair. Merkel bekritiseert Trump voor zijn fossiele energiebeleid. Maar wat doet Duitsland? In stilte de steenkoolsector sparen, en vooral zwijgen over het uitdoven van fossiele energie.
Hernieuwbare energie gaat in stijgende lijn, maar dat gaat eerder ten koste van nucleair, niet ten koste van fossiele steenkool.
De Duitse enerigemix:

  • hernieuwbaar, ging van 7% naar 20% (2000 > 2015)
  • steenkool nog steeds 40%, waarvan 23% harde steenkool en 17% bruinkool.

Op de achtergrond staat de machtige Duitse staalindustrie, die stevig op de rem trapt.
Lees het kritisch rapport van cleantechnica, 2/8/2017.

P.S.: Milieuprotest tegen dieseltop in Berlijn (Het Laatste Nieuws, 2/8/2017)

Ze wisten het al in 1968: politieke klimaatobstructie op het hoogste niveau

Olie-, gas- en kolengiganten waren/zijn geen vragende partij  voor klimaatbeleid, dat is geen geheim. Toch leek het er tot nu toe op dat het vooral ging om enkele machtige olie- en steenkoolbaronnen (de Koch Brothers!) die de jongste jaren door toenemend klimaatbewustzijn zich “gehinderd” gingen voelen in hun businessmodel, en daarom op de rem staan.

Dat verhaal blijkt nu slechts het topje van de ijsberg.  Uit recent onderzoek is gebleken dat enkele van de machtigste energieconcerns in de VS integendeel al vanaf de jaren 1970 klimaatonderzoek juist financierden. Maar toen de consequenties stilaan duidelijk werden, volgde eind jaren 1980 de omslag. En toen begonnen ze op het hoogste niveau elk klimaatbeleid te saboteren, ook en vooral op internationaal vlak, volgens een goed doordacht aanvalsplan:

  1. zich verenigen in een lobbygroep, en zoveel mogelijk belanghebbende bedrijven meetrekken: de machtige Global Climate Coalition was geboren (opgeheven in 2001)
  2. de (toen nog jonge) klimaatwetenschap in twijfel trekken, volgens het beproefde procédé van de tabakslobby: de opwarming neerzetten als theorie, in plaats van als feit (zie boek Merchants of Doubt) – men blijft dus onderzoek financieren, maar ditmaal het climate change denial onderzoek
  3. actieve politieke lobbying tegen elk klimaatbeleid, via groepen als American Coalition for Clean Coal Electricity, American Legislative Exchange Council, U.S. Chamber of Commerce, Utility Air Regulatory Group.

De geschiedenis van de anti-klimaat-lobby moet nog geschreen worden, maar met het degelijke rapport van het Energy and Policy Institute is in elk geval een aanzet gegeven. Zie ook de bespreking bij Huffington Post:

Eerder al kwamen de oliegiganten zelf in het nieuws, toen uit rapporten bleek dan ze al decennialang het klimaatverhaal kenden, maar verkozen niet alleen te zwijgen, maar zelfs actief desinformatie te verspreiden en te sponsoren:

  • ExxonMobil investeerde in de jaren 1980 in klimaat-meetapparatuur op een supertanker (CO2 absorptie door oceanen), maar topmanagers gingen nadien tekeer tegen elk klimaatbeleid (Inside Climate News, 16/9/2015)
  • Shell schreef meer dan 25 jaar geleden “Climate change “at a rate faster than at any time since the end of the ice age – change too fast perhaps for life to adapt, without severe dislocation.” en liet een klimaatvideo opmaken (zie foto hieronder). Nadien keerde het bedrijf de kar, en ging dwars liggen (De Correspondent, feb. 2017)

foto: De Correspondent

De felle campagnes van klimaatontkenners

In de film Merchants of Doubt wijst Naomi Oreskes op de coïncidenties waarbij cruciale momenten in de geschiedenis van de klimaatafspraken telkens voorafgegaan worden door een heftige anti-campagne van de “klimaatvertragers”:

  • bij de publicatie van het tweede IPCC-rapport (1996) werd Ben Santer, een van de hoofdredacteurs, ongemeen hard aangepakt door de anti-klimaatlobby, met de bedoeling het hele IPCC-rapport onderuit te halen
  • Vlak voor het afsluiten van het Kyoto-protocol lanceerde de anti-klimaatlobby de fameuze Oregon-Petitie,  zogenaamd van een groot aantal wetenschappers die de opwarming in twijfel trokken. Na onderzoek bleek de petitie te steunen op talrijkevalse ondertekeningen (onder meer van Charles Darwin!)
  • Vlak voor de Klimaatconferentie van Kopenhagen (2009) lanceerde diezelfde anti-klimaatlobby het eveneens fameuze Climategate. Ook dat bleek achteraf op niets te steunen, maar de campagne had wel veel schade aangericht.

Marrakesh klucht: ExxonMobil zit mee aan tafel

Voor wie nog in sprookjes geloofde: de grote steenkool- en oliebaronnen zitten in Marrakesh (COP22) vrolijk mee aan tafel. De groep Corporate Accountability International doet in een fraai schema (diagram) uit de doeken via welke NGO’s de grootste wereldvervuilers proberen om het weinige wat het Akkoord van Parijs heeft opgeleverd, deskundig de nek om te wringen, en Michael Slezak uit in een vlammende bijdrage in The Guardian (7/11) zijn verontwaardiging. Hij trekt de parallel met de tabakspreventieconferentie COP7 in India, waar de tabakslobby volledig werd geweerd (“lobby’s en bedrijven mogen betrokken worden bij de uitvoering, niet bij het opstellen van de regels”).

En zelfs dat Akkoord van Parijs ging/gaat (bijlange) niet ver genoeg, zeggen…:

COP21; By comparison to what it could have been, it’s a miracle. By comparison to what it should have been, it’s a disaster. Georges Monbiot in The Guardian 12/12/2015