Tagarchief: hoop

IJsberen zetten eerste stappen in de ruimtevaart

Bemoedigend rapport concludeert dat ijsberen ruimtevaartkennis hebben ontwikkeld, waardoor ze mogelijk kunnen ontsnappen aan een oververhitte planeet

Het wordt zonder meer een “wetenschappelijk wonder” genoemd. Uit onderzoek van het USGS Alaska Science Center is gebleken dat deze ijsberen, of Ursus maritimus, duidelijk de intentie vertonen om de Aarde te verlaten. Daartoe hebben ze zich een elementair begrip eigengemaakt van de voortstuwing van straalvliegtuigen, aldus hoofdonderzoeker Adam Yelnich, die eraan toevoegt dat hij en zijn team verschillende blauwdrukken en rudimentaire ruimteschepen hebben ontdekt, geconstrueerd uit vissen, drijfhout en ijs. De toestellen lagen verspreid over de arctische kusttoendra.

Dit is weliswaar nog steeds een relatief nieuwe evolutionaire ontwikkeling, maar toch hebben we oudere ijsberen met hun welpen gespot, terwijl ze die basiskennis van techniek en natuurkunde bijbrachten. Helaas zijn al hun testraketten tot nu toe ontploft zodra ze de atmosfeer verlieten, waardoor de ijsberen enigszins verward reageren.” In de pers bevestigde Yelnich dat de ijsberen nadien 24 uur per dag aan de slag waren gegaan in hun ruimtevaartateliers, nadat Russische sneeuwluipaarden met succes een raket in een baan om de Aarde hadden gelanceerd.

Lees het vervolg op de satirische site The Onion 22/7/2020.

Klimaatspijbelaars: een mooi signaal

Aan ouderen geeft het een warm gevoel: een flink deel van generatie-Z is dan toch echt bekommerd… om haar eigen toekomst.

Toch valt op dat:

  • een delegatie wordt ontvangen in Brussel, maar niet door de machtsministers, wel door –excusez le mot– excuustruzen Homans en Schauvliege: Homans heeft geen klimaatbevoegdheid, en Schauvliege zou niet misstaan als minister van milieu onder Bolsonaro, om het regenwoud te redden zoals ze de Vlaamse bossen heeft “gered”. Een van de spectaculairste klimaatinitiatieven die door de regering worden gesuggereerd, zijn “…aandringen om plastic flessen te verbieden of koffie voortaan in herbruikbare kopjes te schenken.” En “er komen gesprekken…”  (nieuwsblad 16/1/2019) Wow, de planeet herademt!
  • de media applaudisseren, en gaan prompt ijverig op zoek naar de grote leider (m/v), die zetten ze prominent in beeld en wordt geïnterviewd: BV’s boven al, niet? Het zijn niet de jongeren die betogen, nee, het is de grote leidster (de morgen 16/1, 19/1/19)
  • in de Belgische media is zo goed als GEEN aandacht voor de Europese dimensie van het protest: duizenden kwamen op straat in meerdere Duitse en Zwitserse steden, lees yahoo news 18/1 voor meer info – ook weinig aandacht voor rolmodel Greta Thunberg

Zie voor de Europese jeugd ook twitter.com/hashtag/FridaysForFuture

Ontslag Hulot: Machteloosheid over klimaat neemt toe

“Ik ga de moeilijkste beslissing uit mijn leven nemen. Ik wil niet meer liegen en de illusie geven dat mijn aanwezigheid in de regering betekent dat we onze doelstellingen halen.” (Nicolas Hulot, 28/8/2018)

De planeet wordt een broeikas, grondstoffen en hulpbronnen raken uitgeput, de biodiversiteit verdwijnt als sneeuw voor de zon, en dat wordt nog altijd niet gezien als een prioriteit. (…) Ik begrijp niet dat we wereldwijd met open ogen naar een tragedie hollen, en daar onverschillig bij blijven. (…) We blijven ons inspannen om een economisch model dat de oorzaak is van al deze ellende, in stand te houden en zelfs te versterken. Nicolas Hulot, augustus 2018 (nouvellesduweb)

Typerend voor de denktrant van de “weldenkende” burger in Vlaanderen(*) is deze column in De Standaard van 29 augustus:

Bart Sturtewagen, huiscommentator, somt eerst enkele extreme klimaatfenomenen 2018 op (…) Het is geen toeval dat net nu de Franse ­minister van Ecologische Transitie, Nicolas Hulot, ontgoocheld opstapt. Het tanende blazoen van president ­Macron krijgt weer een deuk. Maar erger is dat het ­gevoel van machteloosheid om nog iets aan de klimaatverandering te doen alleen bevestigd wordt. De wijnoogst kondigt zich wel voorspoedig aan (…) een schrale troost tegenover de gigantische uitdaging waar de planeet voor staat.


(*) Of juister: de burgers die nu de macht in handen hebben, en van zichzelf denken dat ze weldenkend zijn – daarbij kunnen klimaatbewuste lui, jong en oud, alleen knarsetandend toekijken hoe ze/we ons collectief naar de verdoemenis helpen.


Eén minuut, één ontslag (youtube)

Hope from chaos = Kevin Anderson

Klimaatwetenschapper Kevin Anderson (UK) hoopt op een revolutie, om het negatieve tij van een alarmerende klimaatontsporing alsnog te keren. Hij combineert in gedachten de woede van de Arabische lente en een wervelstorm op sociale media met de onbegrensde financiële slagkracht van de bankensubsidies sedert 2008(1). Als regeringen tegenover een sociale tsunami staan, is veel mogelijk, redeneert hij. En je zou dan kunnen beginnen dromen van een wereldbeleid dat eindelijk werk maakt van drastische uitstootreductie en een snelle Energiewende. Veel tijd is er niet meer, maar onmogelijk is het niet.

Toegegeven, het ziet er nu absoluut niet zo naar uit. Maar, vervolgt Anderson, wie had de Arabische lente zien aankomen, of Trump?

Hope from chaos: could political upheaval lead to a new green epoch? Kevin Anderson in theconversation.com (15 maart 2018)

Wat hij er niet bij vertelt (tenzij in de titel) is dat we allicht een chaotische trigger nodig hebben om dat proces in gang te zetten…


(1) Eerst de massale kapitaalinjecties om de banken overeind te houden (2008), dan het geld onbeperkt bijdrukken en doorsluizen naar de banken (QE, 2014-2018)