Dit is niet op te lossen!

We zouden ons een welvarende beschaving kunnen indenken met voldoende voedsel, materiële gemakken en toegang tot goed onderwijs en gezondheidszorg zonder microchips of personal computers: die hadden we tot de jaren zeventig. En we zijn er tot de jaren negentig in geslaagd de economie te ontwikkelen, infrastructuur te bouwen en de wereld rond te vliegen met straalvliegtuigen zonder smartphones en sociale media. Maar we zouden niet van onze levenskwaliteit kunnen genieten zonder vier basismaterialen:

  • cement: voor gebouwen en infrastructuur
  • staal: voor gebouwen, machines, en… windmolens!
  • kunststoffen (plastics) voor zowat alles
  • ammoniak voor kunstmest

Maar alle vier die pijlers zijn tegelijk voor nog minstens enkele decennia (zo al niet langer):

  • quasi onvervangbaar
  • afhankelijk van fossiele energie

En het materiaal- en grondstoffengebruik neemt nog toe. Ironisch genoeg ook door de “groene transitie”. Twee voorbeelden:

  • grote windturbines-vereisen voor hun funderingen gewapend beton, de torens, gondels, en rotors zijn van staal, en de enorme bladen zijn energie-intensieve en moeilijk te recyclen kunststoffen; al deze gigantische onderdelen moeten ter plaatse worden gebracht met buitenmaatse vrachtwagens (of schepen) en met grote stalen kranen worden opgebouwd; de tandwielkasten moeten continu met olie worden gesmeerd. Deze turbines zouden pas echt groene stroom opwekken als al deze materialen gemaakt worden zonder fossiele brandstoffen (quod non)
  • Een doorsnee lithium-autoaccu van 450 kg bevat ongeveer 11 kg lithium, bijna 14 kg kobalt, 27 kg nikkel, meer dan 40 kg koper en 50 kg grafiet, naast 181 kg staal, aluminium en kunststoffen. Het leveren van deze materialen voor één enkel voertuig vereist de verwerking van ongeveer 40 ton erts, en gezien de lage concentratie van veel elementen in hun ertsen moet hiervoor ongeveer 225 ton ruwe erts worden gewonnen en verwerkt.

Lees het hele artikel met nuchtere cijfers bij Time.com: