De donkere kant van de klimaatbeweging

CATAPA, een actiegroep die aandacht vraagt voor de verwoestingen door mijnbouwbedrijven, trekt aan de alarmbel.

Jullie “groene” klimaatrevolutie heeft gitzwarte consequenties voor inheemse bevolkingsgroepen, en voor milieu en klimaat. De groene energierevolutie, die de honger naar mineralen aanwakkert, lijkt de extractieve sector in de kaarten te spelen. De krachten hierachter zijn dezelfde als diegene die ons vandaag in deze (klimaat)crisis hebben gestort: een economisch model dat uitgaat van oneindige groei.

Dat is logisch, want het enige hernieuwbare aan hernieuwbare energie is… de energie zelf; alles om die te maken moet vervuilend geproduceerd worden. De valstrik van de klimaatbeweging is dat de mensen gaan geloven in een technologische, industriĆ«le fix van het probleem: een gevaarlijke illusie. Als we dan toch het klimaat wilden redden, zou de eerste prioriteit uitstootvermindering moeten zijn, niet de productie van nog meer energie-opwekkers (waarmee we ons energieverbruik lekker op peil houden).

MO*, de sociale wereldkrant, bracht het verhaal: lees verder bij MO 20/2/2019, of volg catapa.be.